تولد

این وبلاگ یک ساله شد!

پارسال همین موقع ها درگیر اجرا ها و مراسم ها بودم

اما حالا میرزا بنویسی شده ام که فقط در کلاس ها شرکت میکند و در انجمن ها حاضر میشود

بیشتر وقتش را فیلم میبنید و کتاب میخواند

بقیه عمر را کار و قسمتی را هم میخوابد تا زنده باشد

اگر این زندگی ماشینی نیست پس چیست؟

دیگر نه دل و دماغ نوشتن برایم باقی ست نه خواندن

این مطلب ٢٤٠ ام من است که نشان میدهد سالی تقریبا پرکار را گذرانده ام

اما خسته از با خویش جنگیدن